Aaaa canım hiç öyle olur mu ? Sen yanlış yerdeymişsin.

Yorgunum.
Açım.
Tüm gün kıçımı yırttım çalıştım.Daha doğrusu insanlara yalakalık yaptım.Çok zormuş uzun süre evde oturup sonra dışarıya çıkıp insanlara " hoşgeldiniz bu gün çok güzelsiniz ne bakmıştınız" demek.Bir de insanlar çok yapmacık.

Şimdi ben bunları anlatıyorum da kimse demiyor ki sen nerde çalıştın olum.Nerde çalıştım güzel soru.Bir mağazada.Giyim mağazasında.Tabii babamın yeri olduğu için girip çıktığımda oturduğumda kimse bir bok demez zannettim.Yanılmışım.Sürekli herkes bir şeyler söyledi.Başlarında durdum işlerini kontrol ettim.Herkes onlara bir şey dememi istedi.Yoruldum.Sürekli konuşmaktan ayakta durmaktan.Ne iş yaptığımı söylediğime göre şimdi de dertlerimi anlatmaya geldi sıra.Eşyaların yanında durmuş düzeltirken küçük bir kız geldi."Şunu aç bakayım bana göster"dedi.Benden küçük kız bana emir gibisinden şapınca tepem attı ilk ondan sonra durdum bir şöyle düşündüm dedim haydi bakalım çalışmak istedin al sana çalışmak gülümsedim güzelce sonra açtım kızın istediği t-shirtü.Kızla abartmıyorum 2 saat ilgilenmişimdir.Çok şey istedi ama sonunda bir sürü şey alıp gitti bende mutlu oldum böylelikle.Bir sürü daha müşteri geldi.İnsan ilk başlarda şaşırıyor ve çekiniyor.Neden çekindiğimi de anlamadım da.Çekindim işte.Ben utangacım galiba.Ama insanlarla konuşmak hoşuma gitti uzun zaman sonra.Beni kendilerinden biri gibi gördüler sanki.Tabi bazıları hepsi demiyorum bakın.

Saat 7 gibi çıktıktan sonra iş yerinden.Biraz yüzük bileklik falan bakayım dedim.Yok anacım hiç bir yerde doğru düzgün yüzük müzük bilezik falan yok.Manikür de yaptırmam lazım.Saçlarım da çok dökülüyor.Neden bilmem.Yalnızlıktan diyicem ama şu yalnızlık meselesini de ben kendim istedim.Ne demiş atalarımı "kendin istedin kendin buldun" böyle değildi sankim bu galiba uydurdum.

Her neyse.

Bok gibi geçen bir günün ardından yazmak dökmek içimi çok güzel geldi.